پرونده را با کاغذ مرتب کنید، نه با حافظه

تاریخ قرارداد، پرداخت‌ها، مکاتبات و هر چیزی که «گفته شد» اگر مکتوب نیست، در رسیدگی وزن دیگری دارد. حافظه برای روایت خوب است؛ سند برای اثبات.

یک پوشه کافی است: قرارداد، ضمائم، رسیدها، پیام‌های مهم، و یک صفحه که واقعه را خودتان به ترتیب زمان نوشته باشید.

اصل مدارک را جدا از رونوشت نگه دارید. رونوشت برای جلسه است و اصل برای وقتی که خواسته می‌شود.

پیش از مراجعه، همان صفحه زمان را یک‌بار بخوانید. اگر چیزی را نمی‌دانید، بنویسید «نمی‌دانم». حدس، پرونده را شلوغ می‌کند.